آب بشقابی Centella asiatica
اثر ترپنوئیدها، فلاونوئیدها و تاننها
این گیاه غنی از ترپنوئیدهاست، ترکیبی که نقش بسیار فعالی در معالجه زخم ایفا میکند و در مطالعات بالینی نشان داده شده است که تقویت پوست، افزایش غلظت آنتی اکسیدانها در زخمها و بازیابی بافتهای ملتهب را از طریق افزایش جریان خون انجام میدهد. در طب گیاهی ترپنوئیدها به طور وسیعی برای سوختگی، پسوریازیس، ممانعت از تشکیل زخم (اسکار) پس از جراحی، بهبود از اپی زیوتومی پس از زایمان نوزاد و درمان فیستولهای خارجی استفاده میشده است.
ترپنوئید همچنین یک ترکیب فیتوشیمیایی قلب پسند است و ممکن است به همین دلیل باشد که C.asiatica در بین بیماران با فشار خون بالا و دیابتیها بسیار محبوب است زیرا این گیاه به کاهش فشار خون دیاستولی کمک میکند و سطح قند خون را پایین میآورد.
به طور سنتی این گیاه به عنوان یک چای گیاهی مصرف میشده است یا برگها به صورت تازه خورده میشدند. وجود ترپنوئید همچنین دلیل دیگر استفاده از این گیاه به عنوان یک جوان کننده است زیرا مشخص شده است که یک درمان بسیار مفید علیه پیری و افزایش زیبایی است.
به دلیل حضور فلاونوئیدها و تانن ها از برگهای این گیاه برای درمان اسهال استفاده می شود. مطالعه ی انجام شده روی بچههای بیمارستانی و مرکز تحقیقات اوکلند با همکاری دانشمندان در دانشگاه Heinrich Heine آلمان نشان داد که اپی کاتکین، کوئرستین و لوتئولین که نوعی از فلاونوئیدها هستند میتوانند گسترش مایعاتی که منجر به اسهال میشود را مهار کنند.
گلیکوزیدهای قلبی که در این گیاه وجود دارد ترکیبی است که برای کمک به درمان نارسایی احتقانی قلب و آریتمی قلبی بکار میرود. این دلیل دیگری است که چرا این گیاه به طور گسترده و در درمان سنتی استفاده میشود. گلیکوزیدهای قلبی توسط مهار پمپ Na+/K+ کار میکنند. این سبب افزایش در سطح یونهای سدیم در میوسیتها میشود که پس از آن منجر به افزایش سطح یونهای کلسیم میشود. این مهار مقدار یونهای کلسیم در دسترس را برای انقباض ماهیچههای قلب افزایش میدهد، برون ده قلب را بهبود میدهد و اتساع قلب را کاهش می دهد.
گیاه آببشقابی با نام علمی Centella asiatica (L.) Urban از خانواده چتریان (Apiaceae) میباشد. این گیاه یک گیاه یک ساله است که بومی نواحی گرمسیری دو نیمکره به خصوص سریلانکا و جنوب آفریقا، جنوب شرقی آسیا، هند و قسمتهایی از چین و جنوب غربی دریای ایسلند، ماداگاسکار، جنوب و جنوب شرقی آمریکا، مکزیک، ونزوئلا و کلمبیا است. در نواحی مرطوب هندوستان، پاکستان، سریلانکا تا ارتفاع ۷۰۰ متری و در ایران این گیاه نم روی و آسیبپذیر تنها در محدوده تالاب انزلی میروید. ترکیبات اصلی این گیاه اسید آسیاتیک، اسید مادکاسسیک و سایر مشتقات گلیکوزیدهای استریتریترپنی، آسیاتیاکوزید و مادکاسوزید میباشد.
منبع:
Studies on phytochemical constituents of six Malaysian medicinal plants. Krishnaiah D.*, Devi T., Bono A. and Sarbatly R. Journal of Medicinal Plants Research Vol. 3(2), pp. 067-072, February, 2009
برچسبها: