گیاهان دارویی ایرانی مفید در دیابت ملیتوس

برای زمان خیلی طولانی گیاهان نقش مهمی در درمان بسیاری از بیماری ها بویژه در کشور های شرقی ایفا می­کردند.استفاده از گیاهان برای درمان دیابت در بین مردم ایران نیز رایج شده بود. این ترکیبات طبیعی توسط فروشندگان گیاهان دارویی سنتی برای درمان دیابت در بخش های مختلف ایران استفاده می­شد.گزارشات کافی درمورد اثرات مثبت دارو های گیاهی در درمان دیابت وجود دارد.تولیدات گیاهی دردسترس توضیح واضحی ازمحتوا یا اطلاعات طبی مرتبط روی اتیکت­های بسته بندی ندارند و آنها تائید شده و مورد اطمینان نیستند.

به دلایل مختلف در سالهای اخیر محبوبیت دارو های گیاهی افزایش یافته است. ارزیابی هدایت شده در استرالیا و امریکا نشان داد به ترتیب تقریبا 48.5 و35 درصد از مخاطبین حداقل از یکی از اشکال درمان های شامل داروی گیاهی را استفاده می کردند.WHO  همچنین ارزیابی گیاهان موثر برای شرایطی مثل دیابت برای اینکه داروهای مدرن مطمئن و کمی وجود دارد را پیشنهاد کرده است که این به افزایش درخواست تولیدات گیاهی  با عملکرد ضد دیابتی و اثرات جانبی کمتر، منجر می­شود. در زمان حاضر برخی از تولیدات گیاهی توسط بیماران دیابتی در ایران استفاده  شده ­اند بویژه در بین بیمارانی که به طور نا موفق درمان شده بودند.

مطالعات انسانی انجام شده:

گلوکز خون

مطالعات انسانی کاهش قابل توجهی را در گلوکز خون بعد از تیمار با هندوانه ابوجهل (Citrullus colocynthus)، خارمریم (Silybum marianum)، اسفرزه (Psyllium)، کلپوره (Teucrium podium)، انار (Pomegranute) نشان داد. (Securigera securidaca) (1500میلی گرم در روز) دربهبود قند خون در بیماران دیابتی تیپ دو مفید نبود. (Salvia lerifolia) و توت سیاه (Morus nigra) اثر کاهش قند خون نداشتند اما بیماری عصبی و پرخوری طی مدت استفاده از عصاره ها بهتر شد.

لیپیدهای سرم

نتیجه دیگر در دیابتی­ ها کاهش در لیپیدهای سرم بود. در یک آزمایش بالینی قرص­های سیر (Garlic) به طور معنی داری سطوح کلسترول کل و LDL را در بیماران دیابتی با قند خون بالا کاهش دادند. بهبود در چربی توسط گیاهان دارویی دیگر شامل خار مریم (Silybum marianum)، اسفرزه (Psylium)، کلپوره (Teucrium polium) و انار (Pomegrantate) نشان داده شد. 

ادامه دارد

منبع:

A systematic review of Iranian medicinal plants useful in diabetes mellitus. Shirin Hasani-Ranjbar & etall. Clinical research. Arch Med Sci3, September / 2008